Μόνο στις σπατάλες του δημοσίου τομέα να έμπαινε ένα τέλος, να ''τρωγόταν'' η φοροδιαφυγή'' , η παραοικονομία , τα κόστη της γραφειοκρατίας δεν θα χρειαζόταν να μπουν νέοι φόροι χωρίς καν να έρθει η ανάπτυξη (που εκεί οι προϋποθέσεις είναι τεράστιες). Το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόντης χώρας μας σύμφωνα με τις δυνατότητες είναι ''πάτος'', πράγμα που σημαίνει ότι εάν γίνουν διαρθρωτικές α αλλαγές και εφαρμοστεί ένα εθνικό σχέδιο αναπτυξιακής πολιτικής τότε η ελληνική οικονομία θα τρέχει με σημαντικούς ρυθμούς ανάπτυξης με αποτέλεσμα τα κρατικά ταμεία να γεμίζουν.
Σε γενικές γραμμές τα μέτρα που ακολουθήθηκαν από όλες τις κυβερνήσεις ώστε η χώρα να βγει από το αδιέξοδο που είχε περιέλθει είχαν τον ίδιο χαρακτήρα δηλαδή εκείνον της υπερφορολόγησης και όχι των ριζικών μεταρρυθμίσεων. Κατ΄ αυτόν τον τρόπο δεν σώθηκε έτσι καμία οικονομία που αντιμετώπιζε θέμα χρέους.
Τώρα στο αρχικό μας θέμα του ''τέλους των μνημονίων''. Αυτό που λέμε ''βγαίνουμε από τα μνημόνια'' στην ουσία είναι το τέλος της λήξης των δανειακών συμβάσεων! Τώρα αρχίζουν τα μεγάλα ζόρια.. Από εδώ και πέρα θα μας αξιολογούν οι αγορές και με τα υπάρχοντα δομικά χαρακτηριστικά της ελληνικής οικονομίας τα spreads θα είναι πολύ υψηλά ειδικά σε σύγκριση με το κόστος δανεισμού των εταίρων που είχε η Ελλάδα μέσα στο συνολικό πακέτο στήριξης. Τόσα όμως χρόνια αρμενίζαμε.. δεν βάλαμε τίποτα σε τάξη (σε όλους τους οικονομικούς δείκτες είμαστε πάτος, κατρακυλάμε θέσεις). Ούτε την εξυπηρέτηση του χρέους κοιτάξαμε σοβαρά αλλά ούτε και το σημαντικότερο κομμάτι εκείνο της ανάπτυξης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου